Gabriel Fauré componeerde zijn Eerste Vioolsonate als jongeman van 20. Het bleek een schot in de roos: zonnig en met een onweerstaanbare charme bezorgde dit werk Fauré grote populariteit en werd zijn naam gevestigd. Niemand minder dan Camille Saint-Saëns putte zich uit in loftuitingen.
Het Derde Pianokwartet van Johannes Brahms vormt hiermee een groot contrast: het betreft een werk geschreven in de late jaren van de componist met een sombere en melancholische ondertoon. Het weergaloze langzame deel brengt ons troost en verzoening. Een kroon op het werk van Brahms dat toch aan hoogtepunten geen gebrek kent.
