Händel, cantate “Apollo en Daphne”, Vivaldi, virtuoze concerten
Apollo zelf opent het festival, met het programma “Apollo en Daphne”. Händels cantate vertelt het verhaal uit Ovidus’ Metamorfosen, waarin Apollo verliefd wordt op de nimf Daphne. Zij wil er niets van weten, hij rent achter haar aan en uiteindelijk roept zij haar vader om hulp. Deze verandert Daphne in een laurierboom. Apollo plukt de blaadjes en vlecht deze tot een lauwerkrans, symbool van roem en eeuwige jeugd (altijd groene blaadjes).
Tegenwoordig is dit een duidelijk #metoo verhaal, maar de oude Grieken hadden een heel ander beeld. Apollo de zonnegod was een knappe verschijning: lang van gestalte, goed gebouwd en met een fraaie haardos. Hij had vele liefdesavontuurtjes met nimfen en sterfelijke vrouwen en onderhield ook relaties met mooie mannen. Voor hen misschien onvoorstelbaar dat Daphne weigerde. Het is mooi om te zien dat zo’n verhaal actueel is, zonder dat we er ook maar een letter of noot aan veranderen. Naast deze cantate staan Italiaanse soloconcerten op het programma.
Apollo’s eeuwige jeugd symboliseren we met de solisten in deze concerten: dat zijn nieuwe generatie spelers.
